Rozdz IV odc 12

       Detektyw Henryk Musiał wysłuchał z należytą uwagą opowieści pani Stefanii
- nie bardzo rozumiem , jesteś pewny , że to Makowscy ?
- absolutnie tak - dobitnie , cedząc każdą sylabę odparł Salwanicki
- ale jaki by mieli w tym interes ?
- to proste , snobizm , chcieli mieć tanio służącą po studiach , umiejącą zrobić wykwintne przyjęcia tanim kosztem
- ale tyle zachodu , te staruszki , myślisz , że dyrektorka też była w zmowie ?
- myślę , że nie - odparł prezes - dała się tylko zmanipulować
- to czego oczekujesz ode mnie , mam znaleźć te staruszki ? - właściciel renomowanej , szanowanej i budzącej powszechny respekt agencji detektywistycznej upił łyk kawy
- staruszek prawdopodobnie nie znajdziesz , miały rosyjski akcent , ale te kwity pewnie są u dyrektorki , bądź łaskaw je wydobyć
- i co ? , tylko to ? , bo jak jesteś pewny , że to oni uknuli .... , a ja biorę czterdzieści tysięcy honorarium , po co ci płacić tyle kasy ?
- nie martw się o moją kasę , chcę mieć niezbite dowody , żeby nie było najmniejszych wątpliwości , że to tylko moje przypuszczenia , dać ci zaliczkę ?
- nie trzeba , zapłacisz po wszystkim , muszę przyznać , że to dziwna sprawa , nie mogli po prostu zatrudnić służącej ?
- wcale nie dziwna , normalnie za takie traktowanie każdy by im zrobił koło pióra , a tak , złodziejka , bezdomna , mąż chory - pan Zygmunt próbował nadać swojemu głosu spokojny ton
- jakie traktowanie ? , chcę poznać szczegóły
- powiedz dziecko
- ta franca biła nas po twarzy , wyzywała od znajdów , żebraków , darmozjadów , szarpała za włosy , Anka ma jeszcze pręgi na plecach po kablu od starego żelazka - głos Karoliny stopniowo przechodził w krzyk - nie daruję tej małpie , rozumie pan ?
Pan Henryk popatrzył na czerwoną twarz dziecka , przez chwilę spojrzał w jego oczy i natychmiast spuścił wzrok , wyczekiwał reakcji prezesa , nastała chwila ciszy .
- skąd wytrzasnąłeś to stworzenie , patrzyłem w oczy wielu groźnym przestępcom , a wystraszyłem się oczu dziecka , z tych oczów biły pioruny , myślałem , że mnie nimi zastrzeli .
Salwanicki wstał , ujął za ręce - obiecałaś spokój -  powiedział łagodnie
- tak , przepraszam - z oczów dziecka natychmiast zniknęły pioruny i spojrzało na niego słodkim , ufnym , pełnym wdzięczności wzrokiem
- dodam tylko , że ciężko choremu człowiekowi , z gorączką kazali w mróz pracować w ogrodzie , mało nogi nie stracił
- to nie mogli się poskarżyć w szkole ?
- owszem , powiedziałam , to zaprosili dyrektora szkoły , spili go , ja miałam przerąbane , musiałam przeprosić za kłamstwo i dostałyśmy naganę , razem z naszą panią - odezwała się siedząca do tej pory cicho ośmioletnia dziewczynka
- to wszystko prawda ? - detektyw spojrzał z niedowierzaniem  na prezesa
- owszem mój drogi , stare porzekadło głosi " Nie ma większego tyrana , jak wyjdzie z chama na pana " to są mądrości ludów
- znałeś ich wcześniej ?
- owszem , z wiochy zabitej dechami , pomogłem , wyciągnąłem z bagna , dałem dach nad głową , żarcie i dobrą pracę i to był mój największy życiowy błąd , za to ja straciłem wszystko
- jak to ? - wtrącił Henryk
- na razie nie istotne , wkrótce część tego błędu zostanie naprawiona , prawda dzieciaki ?
- tak i kochamy pana za to - Ania popatrzyła na niego dużymi czarnymi oczami , na twarzy Karoliny pojawił się nienaturalny , złowrogi , porozumiewawczy uśmieszek
- "Nie ma większego tyrana , jak wyjdzie z chama na pana " - powtórzył detektyw wychodząc
- no tak " człowiek ze wsi wyjdzie , ale wieś z człowieka nie wyjdzie "

Rozdz IV odc 11

   Tym razem narada rodzinna odbyła się bez zakłóceń . Wprawdzie początkowo szwagierki , tak jak i Mariola wyrażali powątpiewanie , wydawało im się to zbyt proste , żeby okazało się realne , ale Paweł znalazł na to sposób :
- zaprosimy tego sąsiada , to wam wszystko wyjaśni
Pomysł spodobał się pozostałym i natychmiast wydzwoniono pana Wiktora , który z entuzjazmem przyjął zaproszenie i zjawił się niemal natychmiast
- oto honorowy gość dzisiejszego wieczoru - zawyrokował gospodarz i szarmanckim gestem przedstawił mu pozostałych .
Wyciągniętą rękę ściskali z namaszczeniem , a fakt pocałowania w rękę szwagierek , pomimo , że nie należały do osób nieśmiałych wywołał lekki rumieniec .
Pan Wiktor pokrótce wyjaśnił cały plan , sposób wydobycia , poparcie i ochronę tamtego państwa , a także całkowite sfinansowanie kosztów wyjazdu
- jak państwo sami widzicie - kontynuował - nie ponosicie żadnego ryzyka , koszty pokrywam ja i absolutnie nie zażądam ich zwrotu , a te wspaniałe państwa dzieciaczki też pojadą ? - Pan Wiktor nie czekając na odpowiedź zwrócił się do dzieci
- wiecie jaka frajda was czeka , Afryka , chyba nigdy nie mieliście tak wspaniałej wycieczki , samba , rumba , prawdziwi Murzyni , nawet sobie nie wyobrażacie , jak będzie super , musicie koniecznie wiercić rodzicom dziurę w brzuchu żeby was wzięli , nie dajcie się zbyć , obiecujecie dotąd marudzić aż się zgodzą ?
- tak - odpowiedziały chórem dzieciaki
- a ja powiem , że zachoruję i umrę jak mnie nie wezmą - powiedziała Paulinka , córka gospodarzy
- jaka mądra dziewczynka , jaka bystra - pochwalił gość
- my też się nie damy - zapewniali chłopcy - obiecujemy panu
- ok przybijcie piąchę - dzieci po kolei uderzały w podniesioną dłoń gościa - pamiętajcie , umowa honorowa .
- tak jest , nie zawiedziemy pana
- ok , jesteście tak super , ekstra fajni , że mi się aż humor poprawił , zapewniam was , że tak superowsko jeszcze nie mieliście i nigdy nie będziecie mieli , przepraszam państwa , że nabuntowałem dzieci , ale byłaby to wielka strata dla nich i edukacyjna i wychowawcza
- o ile po drodze nie ugotują nas w kotle jacyś ludożercy - odpowiedziała Hanka , siostra Marioli
- hura , będą prawdziwi ludożercy i Indianie - wykrzyknęli chłopcy
Pan Wiktor uśmiechnął się
- zapewniam szanownych państwa , że prosto z lotniska odbierają nas rządowe helikoptery i lądują na zamkniętym i świetnie chronionym terenie , piloci z reguły nie jadają ludzi
- ale my się kompletnie na tym nie znamy - odezwał się pan Henryk , mąż pani Hanny
- ależ nauczycie się państwo w dwie godziny , tu nie ma filozofii , każdy się może nauczyć , tylko nie każdy jest tak uczciwy , honorowy jak szanowni państwo , wiadomo ludziom pieniądze odbijają , a z tak miłymi sąsiadami to co innego , każdy weźmie swoje po milionie lub dwa i wszystko odbędzie się w sposób cywilizowany i na wysokim poziomie , mówię o dolarach oczywiście .
Obecnych zamurowało , zawrotna suma , w dodatku wypowiedziana z takim spokojem zrobiła wrażenie . Dłuższe milczenie przerwał pan Wiktor
- niestety muszę już państwa pożegnać , nie wiedziałem , że będę miał zaszczyt gościć u tak miłych ludzi i zaplanowałem ważne spotkanie , państwo rozumiecie
- ależ naturalnie - odezwał się Paweł - chociaż ogromnie żałujemy , że nas pan opuszcza
Gość wychodząc , spotkał po drodze Karolinkę , córkę pani Stefani , która przypadkiem właśnie dzisiaj zjawiła się by pomóc mamie , stojącą z tacą za drzwiami saloniku bezpośrednio przylegającego do pokoju gościnnego
- pamiętaj , każde słowo i uważaj na dzieci , są bardzo bystre - wyszeptał pan Wiktor
Dziecko spojrzało na niego , uśmiechnęło się i porozumiewawczo skinęło głową , w oczach miało iskierki .
Ma charakter dziewczyna , zacięte stworzenie - pomyślał

Rozdz IV odc 10

       W domu Makowskich panowała napięta atmosfera . Niepokój udzielił się także Pawłowi , choć znany był ze stoickiego spokoju i wesołego usposobienia wśród sąsiadów i znajomych . Za chwilę miała się odbyć narada rodzinna .
- coś mam złe przeczucia , to szmat drogi , czy to wszystko prawda , co on mówi , to strasznie niebezpieczne , a jak to jakiś kant ? - głos Marioli wyrażał po raz pierwszy od lat uczucie lęku , szeroko otwarte oczy wpatrzone w Pawła oczekiwały wsparcia , otuchy.
- muszę przyznać , że mnie również czasami ogarniają wątpliwości , ale pomyśl , podróż opłaca , sporo kasy pożyczył bez kwitu , żadnych pieniędzy od nas nie chce , a tylko daje ...
- i to mnie właśnie niepokoi , spotkałeś drugiego takiego ?
- owszem , i to taki sam frajer - Paweł zaczął nerwowo chodzić po salonie - o właśnie jadą .
- szlag by to trafił , popatrz - Mariola podbiegła do okna - co za pech , jeszcze tego darmozjada tu nie było , znowu będzie wyłudzał kasę , że to nie ma siły na tych sukinsynów . Ale grymas na twarzy gospodarzy natychmiast zmienił się w szeroki i ujmująco uprzejmy uśmiech :
- ależ prosimy czcigodnego księdza dobrodzieja , witamy w niskich progach - gospodyni wylewnym gestem zaprosiła gości do stołu
- a szanowny pan to kościelny ? - zapytał Paweł
- widać , że państwo rzadko bywacie w kościele - zawyrokował dobrodziej - to nasz organista
- czcigodny ksiądz wybaczy , ale ta opinia jest dla nas krzywdząca , do kościoła chodzimy często , ale nie należymy do osób robiących to na pokaz , a szanownego pana na górze nie widać - zawyrokował Paweł
- no nie gniewajcie się kochani , przecież żartowałem , państwo są zawsze bardzo zacni i pobożni , no i z taką troską dbacie o potrzeby kościoła - proboszcz ze smakiem przyglądał się jak na stole przybywa wykwintnych dań
- przepraszamy , że tak skromnie , ale nie byliśmy przygotowani - skomentowała Mariola
- no nie przesadzajmy , nie przesadzajmy , to istne wesele , państwo zawsze mają klasę , prawda Franek - zwrócił się do organisty
- ależ naturalnie - mistrz ledwie zdążył przełknąć spory kęs kurczaka
- właśnie zbieramy na ekran , taki świetlny , on kosztuje piętnaście tysięcy - zaczął - a dla pana Franciszka byłoby i dla wiernych ułatwienie - głos brzmiał nieskładnie
- możemy ofiarować tysiąc , mieliśmy spore wydatki
- może chociaż tysiąc pięćset ?
- dobrze , niech będzie - Paweł wyszedł po pieniądze , był tak wściekły , że nie mógł odmówić sobie żartu - posłuchajcie państwo , tonie okręt , wierni zwrócili się do księdza by odprawił Mszę św .
- nie zdążę - odparł ksiądz
- to może tylko najważniejszą część - prosili przestraszeni

- no chyba , że tak - zdjął kapelusz i zaczął zbierać tacę

- 

Rozdz IV odc 9

     W willi Wiktora Zawiślańskiego panowała miła atmosfera , stół obficie zastawiony , specjalnie dla tak zacnych i miłych gości , jak zapewniał gospodarz , upolowano dwa bażanty i zrobiono pasztet z zająca .
- ależ szanowny sąsiedzie - odezwała się Mariola - myśmy przyszli tylko z wielkiej sympatii i szacunku dla tak wspaniałego człowieka , jak sąsiad i czujemy się strasznie głupio , że narobiliśmy tyle kłopotu ...
- ależ zapewniam szanownych państwa , że czuję się zawsze ogromnie zaszczycony gościć tak zacnych ludzi u siebie i o żadnym kłopocie nie może być mowy - gospodarz ukradkiem zerknął na dwoje dzieci Makowskich - jakie są sympatyczne , jakie mają nienaganne maniery , od razu widać ogromny kunszt i wkład pracy wychowawczej szanownych państwa , czy to są wszystkie dzieci w rodzinie ?
- no , nie - odparł Paweł - siostra Marioli ma dwóch chłopców , a moja dwie dziewczynki
- to musi być wesoło u państwa , a jak tam firma ?
- a dziękuję - odparł Paweł - pomału się kręci , a u pana
- jak państwo widzą , miałem spore wydatki , willa , wykończenie to pryszcz , ale te dzieła sztuki uszczupliły mój kapitał nawet o trzydzieści procent , ale jakąś sumą jeszcze dysponuję i słyszałem ,że państwo mają chwilowe kłopoty w związku z rozbudową firmy ?
- są  wspaniałe - zachwyciła się Mariola - rzeczywiście szukamy środków na rozwój
- chętnie pomogę , jakiej kwoty potrzeba ?
- jakieś dziesięć tysięcy - powiedział Paweł
- służę Państwu natychmiast , a może dwadzieścia ?
- no nie ukrywamy , że przydałoby się
Gospodarz wrócił za chwilę wręczając Pawłowi dwie paczki banknotów .
- dziękujemy serdecznie , już piszę pokwitowanie , no i odsetki oczywiście .....
- nie ma mowy wśród przyjaciół o żadnych odsetkach , ani pokwitowaniu , niedługo jadę do Afryki do kopalni złota to się trochę odkuję , aha , jak państwa decyzja  ?
- oczywiście jedziemy z panem , jeśli tylko wyrazi pan takie życzenie
- będzie mi bardzo miło , a czy państwa rodzina byłaby też zainteresowana ? , nie chcę brać ludzi przypadkowych , a do państwa mam pełne zaufanie .
- myślę , że tak , obie siostry z mężami , tylko dzieci trzeba ...
- ależ dzieci mogą jechać razem , będą miały fajną wycieczkę i niezapomniane wrażenia
- a koszty ?
- podróż państwu sfinansuję , a złoto po połowie , połowa dla rządu tamtego kraju , a połowa dla nas
- a to bezpieczne ? , to Afryka , dziki kraj - głos Marioli wyrażał nutkę niepokoju
- wyjeżdżam z kilkoma rodzinami już kilkakrotnie , jeżdżą też dzieci , mamy zagwarantowaną ochronę tamtego rządu i powtarzam państwu , że dla kilku milionów dolarów , nie narażałbym państwa i naszej przyjaźni na szwank .
Tym razem Mariola zawczasu ugryzła się w język .
- a kiedy wyjazd ? , pan rozumie , musimy wszystko przygotować
- myślę , że kilka miesięcy - swobodnie odparł gospodarz - rozumiem , że państwo są zdecydowani i nie muszę już nikogo szukać ?
- ależ oczywiście , słowo się rzekło i nie zrobimy panu zawodu .
Po wyjściu gości pod willę Zawiślańskiego zajechała taksówka , wysiadł z niej jakiś robotnik w hełmie i udał się do budynku .
- no i co ? - zapytał zdejmując hełm i upewniwszy się , że drzwi za służbą zamknęły się
- chcieli dziesięć tysięcy , pożyczyłem im dwadzieścia , może za dużo ?
- nie , w porządku , to znaczy , że pali im się grunt pod nogami
- na to wygląda , mówili , że na rozwój firmy
- dwadzieścia tysięcy , dobre sobie , a wyjazd ?  , załapali ?
- pewnie , aż im się oczy zaświeciły , był ten Marek w sprawie obrazów
- no , i
- domyśla się , że lipa , nawet podpuszczał , że ktoś chce kupić za bajeczną sumę , a kiedy odmówiłem , chciał ekspertyzy
- no , i
- powiedziałem dobitnie , że sprzedawać nie myślę , dzieła są autentyczne , a jak nie wierzy , to jego problem , potem wypił prawie butelkę koniaku i ledwo doszedł do domu , ale i tak nikt mu nie wierzy , ci byli zachwyceni i nie mają wątpliwości
- jesteś pewny , że pojadą ?
- absolutnie tak
- a dzieci i siostrunie ?
- też , od pewnego myśliwego dostałem trochę tłuszczu z bażanta i kilka piór , gospodyni kupiła młode kury , upiekła w tym sosie i przybrała tymi piórami , upiekła pasztet z gęsi , ale dla miłych gości był to specjalnie na ich cześć upolowany królik i bażanty
- wariat
- nie mniejszy niż ty
Makowskich , obserwujących z okna swojego domu trochę zdziwił fakt , że zwykłego robotnika stać na taksówkę , która prawie godzinę czekała na niego pod willą Zawiślańskiego .
- ten to ma gest , musi dobrze płacić robotnikom - skomentowała Mariola

Rozdz IV odc 8

    Z zamyślenia wyrwał go głos  z sąsiedniej pryczy
- Witam , jestem Norbert - głos jego był spokojny , opanowany
- Jestem Marek , nie wiem co się stało , pamiętam tylko , że piliśmy w jakiejś knajpie ...
- Przywieźli cię nieprzytomnego , rzucałeś się na łóżku , musieli cię przywiązać , mnie jak tu przywieźli , to miałem już zero , specjalnie zażądałem badania alkomatem , jestem pilotem i jest to dla mnie bardzo ważne , sam rozumiesz .
- jesteś pilotem ? - głos Marka wyrażał wyraźne zaskoczenie
- tak , samolotów pasażerskich
- głównie na międzynarodowych - odparł spokojnie - jak tu trafiłem ? , zamówiłem sobie pizzę i piwo , zdążyłem wypić pół , żona z córką zmówiły się i zadzwoniły na niebieską linię
- co to takiego ? - zapytał Marek , nigdy nie miał do czynienia z prawdziwym  pilotem , rozmówca wzbudzał w nim szacunek i zachwyt
- jest to linia pomagająca ofiarom przemocy w rodzinie , one są sprytne , gdyby zadzwoniły bezpośrednio na policję , to po pół piwa nikt by mnie nie zabrał , ale jak dzwonią z niebieskiej linii , to policja nie ma wyjścia ,   każda najmniejsza ilość i zabierają
- a co im zrobiłeś ?
- bez przesady , chciały pieniądze na osobny samochód , sportowego Mercedesa , spłacam kredyt za dom , a przecież często wyjeżdżam , biorą mój , już dwa razy rozbiły , a ja tu już trzeci raz jestem - stonowany , łagodny głos pilota działał kojąco , Marek powoli odzyskiwał równowagę .
- jak to , przez nich ?
- tak , tu już mnie znają , nawet mi współczują
- i nie możesz ich zostawić , nawet dać im część majątku ?
- no wiesz , potem są miłe , przygotowują obiad i człowiek myśli , że znowu się jakoś ułoży
Rozmowę przerwał szczęk otwieranego zamka :
- Marek Porawiński ?
- tak
- proszę za mną - padła komenda , zeszli na dół
- no mój kochany , tym razem trochę przesadziłeś , o Boże , jak ty wyglądasz ? , jak półtora nieszczęścia , całą noc cię szukałam - głos Małgosi roznosił się echem po długim korytarzu - już wszystko zapłaciłam za ciebie , wracamy do domu .
- to gdzie ja byłem ? , wypuszczają mnie ? , co się stało ?
- w Izbie Wytrzeźwień mój drogi , może trochę przesadziłyśmy z mamą , chodź mamy dobre śniadanie .
Z Izby Wytrzeźwień przyszło powiadomienie do dziekanatu , dziekana akurat nie było , odebrał prodziekan , bliski kolega Marka , spojrzał z niedowierzaniem , potem zmiął w dłoni arkusik urzędowego pisma i wrzucił do kosza . 

Rozdz IV odc 7

   Pan Marek wrócił do domu po północy i od razu poszedł spać . Obudził się z bólem głowy , nie przywykł do picia takiej ilości alkoholu , a ponieważ pił rzadko , żona przeszła nad tym do porządku dziennego .
- wiesz Małgosiu , zaczął przy śniadaniu , co jest grane z tymi tak zwanymi dziełami sztuki , to , że nie są oryginalne , tego jestem pewien , ale on nie chce ich sprzedać nawet za miliony dolarów , nie jest więc oszustem , a .....
- zidiociałeś do reszty ? , coś ty mu naopowiadał ? - głos Małgosi wyrażał zaniepokojenie
- powiedziałem tylko , że pewien koneser chce odkupić jego dzieła za miliony dola....
- dość już , bajkopisarz , kretyn , wielki artysta , potrzeba mi jeszcze konfliktów z sąsiadami , wszystko tylko potrafisz spieprzyć , nie możesz przeboleć , że ktoś potrafi zarobić , a ty nie , fajtłapa , nieudacznik życiowy - głos Małgosi stopniowo przechodził w krzyk - sąsiad to też artysta ....
- bez żadnego dyplomu - wtrącił
- a skąd wiesz ? , a jeżeli nawet , to co z tego , chociaż po sposobie bycia i kulturze można sądzić , że  ma szkołę , ale już na pewno ma willę w Stanach , drugą tutaj postawił i wykończył w pół roku , poradził sobie z bandą ekologów , z nadleśnictwem , z którym nawet Paweł nie dał rady pomimo znajomości w dyrekcji , a on obcy , nikogo nie znał ....
- ale ma kasę ...
- a tobie kto broni mieć kasę ? , ale ty tylko uczelnia , doktoraty , teraz ta zakichana rehabilitacja
- Habilitacja - poprawił
- zamknij się , wszystko jedno ,co to za zmora , zabiera tylko czas , a kasy nie daje , żeby nie moja firma , to nawet głupie dziesięć tysięcy na ten swój doktorat byś nie miał i byś się nie popisywał przed kolegami , tak zwanymi ludźmi nauki , że mieszkasz w willi a oni w bloku , pamiętaj , że to moi rodzice kupili plac ,  ten dom stoi za ich pieniądze , bo za twoje naukowe dochody
 dzieci by jadły margarynę i chodziły do darmowych , byle jakich szkół w ciuchach z lumpeksu
- szkoły publiczne - zaczął
- Mareczku - wtrąciła teściowa - szkoły prywatne uczą lepiej , sam wiesz , że języka w szkole publicznej się porządnie nie nauczą , poza tym nie ma narkotyków , a sam przyznasz , że pieniędzy nie umiesz zarobić , widzisz , jak dziewczyna haruje , firma , dom , dzieci .....
- właśnie , firmę założyłam sama , sama prowadzę , bez niczyjej pomocy , bo kochany mąż nawet dziećmi się czasami nie zajmie ...
- przepraszam was , ale muszę .....
- tak , wiem , uczelnia - ironicznie przerwała
W rezultacie nie musiał nigdzie wychodzić , ale atmosfera go przytłoczyła , wiedział , że wszystko im zawdzięcza , ale nie miał już sił , zwłaszcza po wczorajszym dniu dłużej tego słuchać . Szedł przed siebie , ból głowy i mdłości nasiliły się . Wstąpił do baru , wypił setkę czystej , poczuł niebiańską rozkosz , ustały mdłości i ból głowy . Potrzebował rozmowy , zrozumienia . Zagadnął do człowieka , który tak jak on , samotnie popijał czystą , ze szklaneczki .
- dzień dobry - zaczął
- a jaki tam dobry , ta szklanka i koniec kasy - odparł tamten
- ja pana zapraszam , jestem Marek
- Albert , to co ? , flaszka ?
- jasne , no i obiad , poprosimy kartę
- zgłupiałeś , to droga knajpa .
- nie przejmuj się , to ja zapraszam - szarmanckim głosem oznajmił pan doktor
Obudził się z jeszcze większym bólem głowy w jakiejś sali z kratami , w gardle niemiłosiernie piekło .
Przypomniał sobie jakąś szamotaninę z taksówkarzem i awanturę z barmanem . No tak , doigrałem się , jestem w więzieniu , już mam z głowy uczelnię , habilitację i cały dorobek naukowy - myśli jak szalone przelatywały przez głowę . Podszedł do zakratowanego okna . Nie zwracał uwagi na trzech pozostałych
towarzyszy z celi , a właściwie nawet ich nie zauważył .

Rozdz IV odc 6

   Pan Marek nie mógł zasnąć tej nocy . Myśli jak szalone kłębiły się w głowie . Wstał rano , wypił filiżankę mocnej kawy i pojechał na uczelnię . Nie mógł się jednak skupić na wykładach , a ostatnie ćwiczenia po prostu odwołał . W czytelni Akademii Sztuk Pięknych jeszcze raz przewertował zdjęcia rzeźb i obrazów znajdujących się we wspaniałej willi pana Wiktora . Nawet dobór i  rodzaj farb do ich skopiowania budził wiele do życzenia , a procesu postarzenia płótna dokonano w bardzo prymitywny sposób . Może dla laika wystarczy . Teraz już nie miał żadnych wątpliwości i wprost z uczelni pojechał do willi nowoosiadłego sąsiada . Gospodarz przywitał go serdecznie i zaprosił do środka .
- przyszedłem z interesem - zaczął i by zyskać chwilę , posłodził podaną w chińskiej , porcelanowej filiżance kawę
- służę uprzejmie miłemu sąsiadowi - z nonszalancją odparł Zawiślański
- pewien koneser chciałby kupić pańskie cenne obrazy i rzeźby i gotowy jest zapłacić dwukrotną wartość , po jakiej pan je nabył
- przykro mi , ale nie mogę szanownemu panu pomóc , obrazy nie są na sprzedaż - odparł
- a rzeźby ?
- niestety też nie
- zapłacił pan za nie trzysta tysięcy dolarów
- owszem , za jedną
- on zapłaci panu osiemset
- przykro mi szanowny sąsiedzie , ale nic z tych rzeczy nie jest na sprzedaż za żadną cenę
- nawet dwa miliony dolarów ?
- nawet i pięć milionów nie wchodzi w grę , chyba pan , jako wybitny znawca i historyk sztuki doskonale to rozumie
- może się pan jeszcze zastanowi ?
- szanowny sąsiedzie , nie ma sensu robić jakiejkolwiek nadziei zamiłowanemu w sztuce koneserowi , cieszę się bardzo , że nabyte przeze mnie  z takim trudem te wybitne dzieła sztuki wzbudzają aż takie zainteresowanie , ale zapewniam szanownego pana doktora Sztuk Pięknych , że nic nie sprzedam za żadną cenę ani dzisiaj , ani w przyszłości
- przepraszam , miałem ciężki dzień na uczelni , czy mogę poprosić jeszcze filiżankę kawy ? - Marek chciał pozbierać myśli i zyskać na czasie
- służę natychmiast , a może kieliszek koniaku ? - zaproponował gospodarz
- a wie pan , że chętnie , nawet podwójny
Gospodarz podszedł do komody , zaparzyć kawę w okazałym samowarze . Marek prawie do dna opróżnił kryształową szklaneczkę , chciał się rozluźnić i nabrać dystansu do zaistniałej sytuacji . Co jest grane ? O sprzedaży nie chce słyszeć , a więc nie o oszustwo tu chodzi . To o co ? Chęć zabłyśnięcia ? A może to on został nabity w butelkę , może po prostu to jego wykiwano sprzedając nędzne podróby za oryginały ?Wypity koniak pomógł , poczuł kojące ciepło i gdy gospodarz wrócił z kawą postanowił postawić sprawę wprost
- czy szanowny pan jest pewien , że te dzieła sztuki to oryginały ?
- ponad wszelką wątpliwość , mam wszelkie certyfikaty na wszystkie egzemplarze - odparł gospodarz
- a czy mógłbym zobaczyć ?
- niestety , to zajęło by dłuższą chwilę , a ja nie mam w tej chwili ochoty na wertowanie , w ogóle mam awersję do papierów - może kiedyś , przy okazji - odparł
- to może poddalibyśmy ekspertyzie pańskie dzieła sztuki ? - zaproponował
- szanowny pan doktor sztuki ma wątpliwości , co do autentyczności owych dzieł ? - głos gospodarza wyrażał zdumienie
- niestety , myślę , że szanowny pan został oszukany , dlatego ..
- te wszystkie dzieła są autentyczne , zapewniam pana
- to poddajmy je ekspertyzie , ja wszystko załatwię bezpłatnie ...- zaproponował pan Marek
- czcigodny panie doktorze - ton Wiktora stał się nagle oficjalny i bardzo stanowczy - wprawdzie nie rozumiem , dlaczego chciał pan kupić za osiemset tysięcy  obraz , co do autentyczności  którego  ...
- nie ja , tylko pewien koneser , ja nie dysponuję .... - wtrącił Marek
- mniejsza o to - tym razem po raz pierwszy przerwał gospodarz - autentyczność tych obrazów to mój problem , a pana wątpliwości , to pana problem i bardzo proszę zakończyć na zawsze ten temat , jeżeli mamy zachować poprawne sąsiedzkie relacje , nikomu ich nie sprzedaję , a więc też nikt nie będzie sprawdzał , ja zapewniam szanownego pana doktora , że są autentyczne i jeżeli moja skromna osoba nie jest dla pana wiarygodna , to już na to nic nie poradzę - dokończył dobitnie - a teraz może jeszcze koniaku ?
- a chętnie , podwójny - poprosił zupełnie już ogłupiały szanowny pan doktor sztuki licząc , że może na dnie kieliszka znajdzie rozwiązanie tej zagadki
-

Rozdz IV odc 5

     Po wyjściu gości , Wiktor odbył rozmowę telefoniczną :
- wszystko zgodnie z planem - rzucił do słuchawki - zaprosili mnie do siebie za dwa dni , tylko był jeden historyk sztuki ...
- i co ? - głos w słuchawce wyrażał zaniepokojenie - nie mogłeś zrobić przedtem wywiadu ?, miał jakieś wątpliwości ?
- skąd mogłem wiedzieć , zresztą nawet jego żona mu nie uwierzyła , specjalnie na chwilę wyszedłem , że niby dyspozycję dla służby , ale wszystko słyszałem , byli zauroczeni , powiedziałem , że kupiłem okazyjnie po trzysta do sześciuset tysięcy dolarów za sztukę
- uwierzyli ?
- w zasadzie chyba tak , tylko ten Marek , historyk ... , olśniła ich willa ...
- no dobra , a ten zespół ? , przeszedł ten kicz z plejbeku
- a no wyobraź sobie , że tak
- przecież oni nie umieli nawet dobrze markować ?
- zajęci byli imprezą , a jak powiedziałem , że zespół wraca z trasy koncertowej po Europie , nazywa się Four you ...
- zgłupiałeś , przecież w ogóle nie ma takiego zespołu ..
- owszem , już jest , oprócz tego Marka , wszyscy o nim bardzo dużo słyszeli , a Paweł nawet zachwycał się wspaniałym kunsztem i techniką ...
- nie zapraszaj więcej tego historyka
- jasne , nie ma potrzeby
- a złoto , musisz poznać dokładnie technologię wydobycia , przecież nawet dureń wie , że z wydobytego kruszcu jest tylko pięć do ośmiu procent czystego złota ....
- nie martw się , są zaślepieni , powiedziałem , że chroni nas tamten rząd
- no , to akurat prawda , musimy omówić szczegóły , wybadasz jak stoją finansowo , możesz nawet zaproponować pożyczkę
- po co pakować dodatkowe pieniądze ...
- nie twoje pieniądze , a z kwoty wywnioskujemy czy pali im się grunt pod nogami , no dobra , jutro u mnie
- ok - powiedział Wiktor i zakończył rozmowę , a następnie wyjął kartę z telefonu i wrzucił do kominka
Stał jeszcze przez chwilę i wpatrywał się w niknące płomyki
- już niedługo niektóre z nich zgasną - pomyślał

Rozdz IV odc 4

     fot Anna R .                                         Przyjęcie było wyborne . Szwedzki stół bogato zastawiony , a i wnętrze domu ukazywało przepych i bogactwo . Na ścianach oryginalne obrazy wybitnych twórców m in . Malczewski , Matejko , Leonardo i rzeźby Michała Anioła i Vita Stwosza . Państwo Makowscy , wraz z dziećmi , zostali umieszczeni na honorowym , specjalnie dla nich zarezerwowanym miejscu obok wytwornie i z gracją ubranego gospodarza.
- to są moi honorowi goście - oznajmił pozostałym sąsiadom - i z całym szacunkiem dla pozostałych państwa , ale oni są dla mnie już prawie jak rodzina
- dziękujemy serdecznie i jednocześnie zapewniamy , że potrafimy się należycie odwdzięczyć - z należytym naciskiem podkreślił Paweł
- u nas też zawsze będzie szanowny pan honorowym i mile widzianym gościem - Mariola próbowała nadać intonacji swojego głosu szczególnie ujmujący charakter
Zespół Four You grał głośne melodie jazzowe i w zasadzie , oprócz dzieciaków , nikomu nie przypadł do gustu , ale zachwytów było co nie miara , bo przecież znany , jak zapewniał gospodarz , w całej Kanadzie zespół jego kolegów po fachu , przecież sam był znanym w Stanach jazzzmenem , musiał grać świetnie , a że im się nie podobał , to już inny temat , pewnie mają duże braki w kulturze , a tych lepiej w tak doborowym towarzystwie nie ujawniać
- właśnie wracają z trasy koncertowej po Europie , telewizja o tym trąbi , na pewno państwo słyszeli
- o tak - zapewniła pani Małgosia , to nic , że  o nich nie słyszała , lepiej nie ujawniać swojego dyletantyzmu - rzeczywiście dużo się ostatnio o nich mówi , nic dziwnego , bo wspaniale grają
- są świetni - zapewniła pani Mariola
- wybornie grają , widać wspaniały warsztat i kunszt - zapewnił pan Paweł - a te obrazy to oryginały , musiały sporo kosztować , te rzeźby ?
- to kupiłem okazyjnie , na aukcji w Nowym Jorku , po sto tysięcy
- złotych ?
- no nie , dolarów oczywiście , no obrazy , to już od trzystu tysięcy do sześciuset
- za sztukę ? - zapytała pani Małgosia
- zgadza się - swobodnie odparł gospodarz
- coś mi tu nie gra - z powątpiewaniem skomentował pan Marek , gdy gospodarz oddalił się by wydać dalsze dyspozycje służbie - o tym zespole nic nie słyszałem , a te obrazy kolorystycznie nie wyglądają na oryginały , niby podpisy się zgadzają , ale ......
- to co ? , to kopie , niemożliwe i ty jako historyk sztuki ... - Paweł przerwał z powątpiewaniem
- na kopie też nie , kopie wykonuje się inną techniką
- no to co to jest ?
- nie wiem , ale coś mi tu się nie zgadza - upierał się pan Marek
- daj spokój - zniecierpliwiła się Małgosia - ten wspaniały dom z tak pięknym ogrodem i tak szykownym wnętrzem to pewnie z tektury , a te piękne meble , pewnie z bazaru , tak jak z tym wrednym bachorem , z tą , no , jak jej tam , Anką , a potem okazało się , że nie miałeś racji , wredny bachor i tyle , stać go na taki dom , to stać i na obrazy
- jeden oryginał Leonarda jest wart dwa takie domy - zauważył pan Marek - i jest nie do zdobycia , muzeum w żadnym państwie...
- przestań pieprzyć - wyraźnie już zniecierpliwiła się pani Małgosia - wypij , jakoś po kieliszku rozsądniej mówisz
Pan Marek zamilknął . Co z tego , że dobrze wiedział , że zespół to szmira , grają beznadziejnie , zdobycie Leonarda graniczy z cudem , a rzeźby Stwosza i Anioła jest w ogóle nie możliwe .A to nawet nie kopie , tylko nędzne podróby , namalowane  co najwyżej przez uczniów szkoły plastycznej . Myślał nawet , czy tego nie zgłosić odpowiednim organom , ale cóż - pomyślał - podróby mieć wolno , a skoro nie zamierza tego sprzedawać , to o oszustwie nie może być mowy , wyszedłby tylko na idiotę i narobił sobie wrogów.
Chwalić się też każdemu wolno , podawać ceny z kosmosu również. Przypomniał mu się dowcip , jak rozmawia dwóch kolegów : - twoja żona opowiada , że kupi sobie futro za sto tysięcy , nie masz nic przeciwko temu ? , - ależ skąd , niech opowiada .

Rozdz IV odc 3

- ależ to prawdziwa uczta , jak na weselu , państwo to macie klasę - gość ugryzł kawałek babeczki i popił kawą - a o ironio , to właśnie ja przyszedłem zaprosić szanownych państwa na skromne przyjęcie powitalne w przyszłą sobotę , będzie zespół For You  z Kanady , na dwudziestą , będą państwo dysponować czasem ?
- ależ oczywiście , trudno odmówić tak miłemu gościowi i w dodatku sąsiadowi - odparła słodziutkim głosikiem pani Mariola
- dziękuję serdecznie , będziecie państwo honorowymi gośćmi
- o , bez przesady , na pewno zaprosił pan również innych sąsiadów - zauważył Paweł
- owszem , ale państwa jako najbliższych , zapraszam jako pierwszych i zapewniam o specjalnym honorowym miejscu
- dziękujemy serdecznie , nie wiem czym zasłużyliśmy sobie na taki zaszczyt - Paweł oparł dłoń o podbródek - a mogę panu zadać niedyskretne pytanie ?
- ależ słucham ?
- jak pan załatwił pozwolenie na wycinkę drzew ?
- o , to bardzo proste , tylko nie wiem , czy mogę liczyć na państwa dyskrecję ?
- ależ oczywiście , może być pan tego absolutnie pewien - odparli żarliwie
- dobrze , wyglądają państwo na wyjątkowo zacnych ludzi , to państwu powiem , wystarczyło parę sztabek złota , które mnie w zasadzie prawie nic nie kosztowało
- ale jak to ? - zdziwił się gospodarz - przecież złoto jest bardzo drogie
- jak się kupi , ale jak się samemu wykopie i oczyści ....
- ma pan kopalnię złota ? - zdziwionym , słodziutkim , jak miód głosikiem zapytała
- no , nie zupełnie , ale coś w tym stylu , nawet będę potrzebował zaufanych ludzi do kolejnej wyprawy do samego środka Afryki , takich zacnych jak państwo , tylko oczywiście wiem , państwo są zbyt zamożni i na pewno się nie zgodzą
- ależ zawsze ma szanowny pan w nas serdecznych przyjaciół , a przyjaciołom się nie odmawia w potrzebie - zapewnił Paweł - i pomimo , że jak pan widzi na chleb mamy , to rozważymy podróż w tak miłym towarzystwie
- tak po prostu , w celach poznawczych , nigdy nie byliśmy w Afryce - dodała pani domu - ale czy to jest bezpieczne ?
- oczywiście , pojedziemy całą ekipą , jadą rodziny z dziećmi , państwo też pewnie wezmą swoją całą rodzinę , mamy zapewnioną ochronę tamtego rządu , także nie ma mowy o żadnym zagrożeniu , przecież nie ryzykowałbym życia dla tych nędznych kilku milionów dolarów , nie wyglądam na szaleńca
- nędznych ilu ? - wyrwało się Marioli i natychmiast ugryzła się w język

Rozdz IV odc 2

- prosimy , prosimy , witamy w naszych niskich progach -szerokim gestem i nonszalancją zaprosili do środka
- państwo pozwolą , że się przedstawię , Wiktor Zawiślański i według staropolskiego zwyczaju jako sąsiad nowoosiadły złożę wyrazy największego szacunku i uznania sąsiadom już zamieszkałym - gość ucałował pieczołowicie wyciągniętą dłoń gospodyni wręczając przepiękny , bogato zdobiony bukiet , nie z byle jakiej kwiaciarni , a uścisnąwszy dłoń gospodarza , podał pakunek
- ależ naprawdę , to niepotrzebne - skomentował Paweł - prosimy do salonu , kawa , koniaczek ?
- dziękuję szanownym państwu - odparł - niestety , ale będę prowadził
- to kawa - zawyrokowała gospodyni
Oczywiście pojawił się również wspaniały tort , babeczki z masą budyniową i poziomkami i sernik na zimno z owocami , podany przez Stefanię i jakąś drugą kobietę podającą się za jej siostrę . Oczywiście wersja dla Makowskich , bo tak po prawdzie , to osoba wydelegowana przez Salwanickiego do pomocy , a może nie tylko pani Stefanii . Dzieci zostały u prezesa , nie było potrzeby narażania ich na dalszy stres , a pan Jerzy przebywał właśnie w Konstancinie . Nie musiała się już martwić ani o nich , ani o męża , ani o pieniądze . Mieli , co dusza zapragnie prywatne szkoły , drogie komórki , laptopy , smartfony , a także ubrania i tornistry najlepszych marek . Na prośbę prezesa musiała jednak popracować u nich  jeszcze rok . Wytrzyma pani jakoś , dam pani pomoc , a w wolnych chwilach do mnie - powiedział - po zakupy też pani dam kierowcę , powie im pani , że szwagier , samochód kupimy jakiś używany , żeby nie nabrali podejrzeń . Wprawdzie panią Mariolę zastanawiał fakt nagłego wywiezienia dzieci do babci , o której , jak również o innej rodzinie nigdy nie wspomniała , męża do sanatorium , pojawienie się siostry i szwagra , który ,  sądząc po samochodzie , zbyt zamożny nie był , a tym samym nie mógł stanowić zagrożenia , ani oczywiście nie należało się z nim liczyć . Ucieszył ją nawet fakt dodatkowych , darmowych rąk do pracy, bo oczywiście ani myślała płacić , albo karmić kolejnych darmozjadów , ale fakt , że pani Stefania często robiła zakupy za własne pieniądze nie oczekując zwrotów odpowiadał jej
- skąd ona ma kasę - mówiła raz do męża - jeszcze nie dawno groszem nie śmierdziała
- honorowa , pewnie sama głoduje , a chce się popisać
- i właśnie to nam odpowiada , motłoch może wpieprzać suchy chleb
- no , bez przesady , nie bądź taka sknera , dajmy im popić wodą -odparł dobrodusznie pan Paweł

Rozdz IV odc 1

     W bezpośrednim sąsiedztwie państwa Makowskich , po prawej stronie , znajdował się niezagospodarowany ,duży, narożny plac porośnięty okazałymi drzewami . Byłego czasu pan Paweł chciał dokupić ten okazały teren , to przecież ze trzy tysiące metrów , ale należał nadal on do Dyrekcji Lasów Państwowych , która i owszem , chciała go sprzedać , ale o wycince chociażby jednego drzewa mowy być nie mogło . I nagle zaczęła się błyskawiczna wycinka drzew , zostawiono tylko dwie okazałe jodły i dwa wielkie , potężne dęby od strony Makowskich . Teren ogrodzono . Organizacje ekologiczne wprawdzie zaczęły protest , ale jakimś cudem natychmiast zniknęły .
Nie minęły trzy miesiące i powstała piękna willa otoczona zieloną trawą . Okna jej zasłaniały owe dwa gęste
dęby . Pocztą pantoflową dowiedzieli się , że to jakiś muzyk jazzowy ze Stanu Kalifornia . Nigdy go jednak nie widzieli przy budowie .
- musi mieć kasę - powiedziała Mariola
- ba - odrzekł Paweł - jak lodu , przecież mam znajomych w dyrekcji i nie dało rady z tymi drzewami ,poza tym ekolodzy by zjedli i zgoda ministerstwa była potrzebna
- no widzisz , a tu i ekolodzy zniknęli , pewnie dostali sowitą kasę i dyrekcja się zgodziła , i zgody ministerstwa nie trzeba
- ja zadzwonię do tego znajomego z dyrekcji lasów i dowiem się co jest grane - odparł - poza tym musi się
kiedyś zjawić
W tym czasie zadzwonił dzwonek . Przy furtce , olśniewający elegancją, młody , przystojny mężczyzna z potężnym bukietem kwiatów i jakimś pakunkiem w ręku . Poszli oboje osobiście otworzyć nieznajomemu .
- 

Rozdz III odc 13

- i co , dalej realizujesz swój szaleńczy plan ? - spytał profesor , gdy drzwi za dziećmi zamknęły się - odpuścił byś sobie , szkoda życia
- właśnie po to żyję , po to prowadzę firmę i buduję dalsze obiekty - odparł Salwanicki
- to kosztuje ciężkie miliony , nie lepiej przeznaczyć ich dla biednych i chorych ?
- miliardy - poprawił prezes - właśnie przeznaczam , dla biednych i chorych - odparł akcentując każde słowo - uwierz , że są mi wdzięczni i tego bardzo potrzebują
- nie wątpię , ale przede wszystkim robisz to dla siebie - zauważył profesor
- dla mojej żony i mojego synka , obiecałem im to
- głupio zrobiłeś , i tak im nie pomożesz
- ale oni nikogo więcej nie skrzywdzą
- nie można prościej i taniej ? - zapytał profesor
- nie , obiecałem mojemu synkowi i żonie , że ich oprawców spotka kara , jakiej od początku świata nie było - powiedział twardo , akcentując każde słowo - a ty obiecałeś mi pomóc
- wiesz , że zawsze dotrzymuję słowa - z naciskiem podkreślił Sławomir
- wiem , i dlatego tak bardzo cenię i przywiązuję tak ogromną wagę do naszej przyjaźni , a w konsekwencji nikt z nas żadnej zbrodni nie popełni , ani jej nie planuje , a przy okazji zyskają najbiedniejsi tego świata
- jesteś szalony , zawsze byłeś wariatem - zaakcentował sławny chirurg
- znasz Freuda , "Pojęcie normalności w psychiatrii ", varius , znaczy inny , nie mieszczący się w granicach normy , geniusz , to też wariat
- jesteś geniuszem - skomentował profesor - w każdym calu , czegoś takiego rzeczywiście nikt nie wymyślił , w szaleństwie , zaciętości , pojmowaniu wszechświata , relacji międzyludzkich również ,
ale chylę czoła , takiego geniusza w  szaleństwie jeszcze kula ziemska nie znała
 

Rozda III odc 12

- cześć Arnold , mam człowieka , zapalenie ścięgien
- na ile chcesz ?
- od poniedziałku , myślę , że na dwa , trzy tygodnie , a potem zdecydujesz , rachunek na Zygmunta
- dobra , sala jedynka , czy dwójka ?
- zaczekaj chwilę - profesor zwrócił się do Jerzego - chcesz salę jedno , czy dwuosobową ?
- może być dwu , będzie raźniej - odparł
- dobra  słyszałem , a co dobrego pijecie ?
- Poloneza , jak zwykle
- wam to dobrze , a ja muszę harować
- nie przesadzaj , też miałem trzy operacje przed chwilą - odparł profesor - może wpadniesz ?
- dziś nie da rady , a do kiedy balujesz ?
- do jutra włącznie , niedziela leczenie piwem , a poniedziałek o szesnastej mam wykłady , a potem nockę
- może wpadnę jutro
- dobra , bo musimy pogadać - wtrącił Salwanicki
- ok , to do jutra - połączenie zakończyło się , do salonu wszedł barczysty , wysoki Antoni , sama jego postura budzi respekt , wnosząc dwie zgrzewki szampana bezalkoholowego , zanim podążała pani Leokadia z lekarstwami
- panie prezesie , dołożyłem dwieście pięćdziesiąt , oto rachunki - powiedział dosadnym barytonem , stawiając i rozpakowując zakupy
- dobrze , potem się rozliczymy - skomentował pan Zygmunt
- o , szampan , ucieszyła się Kasia , jesteś kochany , a lody ?
- już podaję kochanie , państwu też ?
- ja poproszę - odparł prezes , z likierem wiśniowym pani Leokadii
- pan prezes żartuję
- wcale nie , jest wyśmienity
Gospodyni z Antonim oddalili się , by po chwili pojawić się z lodami .
- no to otwieramy , uwaga strzelam - powiedział profesor i potrząsnął butelką , Kasia z Anią schowały się pod stół , jednakże wystrzelony korek odbił się od ściany tak niefortunnie , że trafił schowaną pod stołem Anię w kolano
- zawsze muszę mieć pecha - powiedziała wychodząc , nawet pan Jerzy nie mógł opanować śmiechu
Brązowy , stojący , złocony zegar , nakręcany dwoma łańcuchami utrzymującymi ciężarki , wybił godzinę dziesiątą , dzieci zdążyły zjeść lody , wypić dwie butelki napoju gazowanego szumnie nazwanego szampanem
- skrzatoimprezy ciąg dalszy jutro , dziś uległa ona bezwzględnemu zakończeniu - skomentował profesor
- właśnie , pójdziecie z panią Lodzią i Weroniką - zadysponował Zymunt
- a mogą do mojego pokoju ? - zapytała Kasia
- dobrze , tam wam przygotują co chcecie
- dobranoc tatusiu - dziecko pocałowało go w policzek
- dobranoc panu , dziękujemy bardzo , powiedziała Karolina i odeszły z Anią i Kasią na górę

 

Rozdz III odc 11

       - źródełko wyschło - powiedział profesor podnosząc butelkę , podszedł , otworzył elegancki , zabytkowy globus , w którym znajdował się podręczny barek prezesa i wyjął następną Finlandię
- a dla pani może być koniak ?                                                                                                      Stefania skinęła głową było jej wszystko jedno . Napełnił szklaneczki
- no ostatnie pana podrygi , dziś i jutro , niedziela trzeźwiejemy , a poniedziałek odjazd
- gdzie ? , panie profesorze - zapytał Jerzy
- Konstancin , albo Podkowa Leśna , gdzie pan woli , a zresztą dawaj brudzia , bo panowie na wojnie wyginęli
Jerzy poczuł się głupio , taki światowej sławy profesor i mówić mu na ty . Jakoś nieswojo . Nie mógł sobie tego wyobrazić - Sławek jestem - dotarło do niego jak przez mgłę
- Jurek - odparł bezwiednie
- no to Jurek , do dna , noga nie boli ?
- nie ,  przestała
- to super , a teraz decyzja , masz czas na jej podjęcie potrzebny na wypicie dwóch szklaneczek Finlandii , potem dzwonię
- a jaki będzie koszt ? , bo my teraz ....
- nie bierz problemów całego świata , teraz impreza , potem kuracja , a potem to ci już Zygmunt powie co dalej , w każdym razie problemy finansowe się dla was skończyły , a ta szkrabolandia nie powinna już spać ?
- czekamy na szampana , obiecałeś imprezę - zauważyła Kasia
- słusznie , szampan , lody , tort i koniec , już dwudziesta pierwsza , szkraboimpreza kończy się równo za godzinę , o dwudziestej drugiej
- ale jak to - zapytała Karolina - my wracamy , a rodzice ....
- nikt dziś nie wraca  , tamtych nie ma , to po co - zawyrokował Salwanicki - pokoje na górze są gotowe
- ale to kłopot - zaczął
- nie twój kłopot - odparł znany chirurg   i podniósł szklaneczkę  , wypili - czas minął , a więc ?
Jerzy nie wiedział jak się zwrócić
- no pan .... - wyksztusił
- jestem Sławek , jeszcze szklaneczka , żebyś to z siebie wydusił ?
- może być , Sławku - odparł z wyraźnym wysiłkiem
- no nareszcie - odparł nalewając - a tobie koniak ? - zwrócił się do Stefanii - zresztą czekaj , jest nalewka wiśniowa pod nazwą Leokadia
- może jednak koniak - odpowiedziała
Sięgnął po telefon
- a więc ?
- doprawdy nie wiem - odparł i pomyślał , że jak taki profesor załatwia , to miejsce na fundusz jest od razu
Wykręcił numer
- z ordynatorem Bieleckim
- jest zajęty , a kto mówi - zapytała obojętnie
- Sławek Wojnarowski - odparł równie obojętnie
- pan profesor ? - wykrztusiła - już biegnę , natychmiast , najmocniej przepraszam



 ,
 

Rozdz III odc 10

- chwileczkę , zjedzmy coś , wlej jeszcze szklaneczkę , jak mawiają Rosjanie ," bez vodki nie rozbierjosz " , częstujcie się państwo , musi się pan odżywić - profesor naładował sobie kawał schabu ze śliwką w galarecie , sałatki jarzynowej , mizerii , chleb posmarował masłem i zabrał się do jedzenia
- nie boli cię potem żołądek ?- zapytał Zygmunt
-  o właśnie , kieliszek , a w zasadzie szklaneczka chleba , państwa zdrowie , chory też pije - zawyrokował , wypili , pan Jerzy nie dowierzał swemu szczęściu  , po napełnieniu żołądków poczuli
błogość , spowodował to też wypity alkohol , profesor wyjął plik recept , wypisał dwie
- weź tego goryla , niech pojedzie
- dobra , ile kasy ? - prezes sięgnął do portfela - mam sześćset , zaraz pójdę do ....
- siedź , ja mam , potem pójdziesz - Sławomir wyciągnął dwa banknoty dwustuzłotowe - powinno starczyć
- a dla nas szampany bezalkoholowe kupisz ? - zapytała Kasia chwytając go za rękę i patrząc mu w oczy
Salwanicki zadzwonił i podał Antoniemu receptę
- kupisz tych szampanów bezalkoholowych ze dwie zgrzewki , masz tu tysiąc
- jaki smak ?, obojętne ?
Kasia kiwnęła głową i pocałowała w policzek
- dzięki tatusiu
- słuchaj , mam wrażenie , że trafiłem do cyrku , czy ktoś może mi tu coś wyjaśnić , bo że od Makowskich wychodzi się w jeszcze gorszym stanie to ok , to wiemy , załóżmy , że wierzę też w bociany , akurat sezon , kto to jest dla ciebie - zwrócił się do Kasi
- tatuś , a ty jesteś wujek , przecież to proste , a ty jesteś taki mądry i sławny doktor i nie rozumiesz ?
- niestety , nie rozumiem skąd się biorą od razu ... , a , ile masz lat ?
- osiem
- no właśnie , ośmioletnie córki , wiem też , że kogoś zaraz uduszę , to akurat potrafię - wziął dziecko
pod pachę i podniósł do góry
- nie możesz się teraz ze mną bawić , bo jesteś pijany i możesz mnie upuścić , pobawimy się  jak będziesz trzeźwy , zgoda wujku ?
- ten twój polonez , po raz pierwszy w życiu mi poważnie zaszkodził - oznajmił profesor puszczając
dziecko na ziemię - nie nadążam , za szybka akcja  , niech słowu dziecięcia stanie się zadość , nalej -
podstawił szklaneczkę , a następnie nałożył schabowego i kapusty na talerz
 

Rozdz III odc 9

        Wszyscy z niepokojem czekali na wyrok
- no , daj coś się napić , o suchym pysku będziemy siedzieli , widzicie , jaki gościnny - zwrócił się do gospodarza profesor
- koniak ?
- e  , tam , czystą , poloneza czas zacząć
- a choremu wolno ? - zapytał gospodarz
- jakiemu choremu ? , bez przesady , lej wszystkim , ale w szklaneczkę , odstaw te kieliszki , od trzech miesięcy nie miałem w ustach tego chleba powszedniego , no to zdrowie , tego niby chorego - słynny chirurg wychylił sporą szklaneczkę - pan też wypije , wszystko do dna , będzie mniej bolało , przy skrobaniu .
Profesor szybko oczyścił ranę , długo przemywał jakimś lekarstwem , aż cała ropa zeszła , szczypało strasznie , ale nie o tym myślał teraz pan Jurek , co też powie profesor i co dalej z tą nogą , wszyscy
uważali , że taki słynny , to będzie chodził jak paw , a ten taki równy gość
- no , mów wreszcie o co chodzi , bo człowiek się niepokoi - zirytował się gospodarz - co z tą nogą ?
- ostre zapalenie ścięgien , brak witamin , ogólne osłabienie organizmu , niedobór wapnia ,  potasu
i żelaza , za mało białka i pusty żołądek , wygląda , jakby ze dwa dni nie jadł
- pracują u Makowskich - skomentował prezes
- a , jasne
- i co teraz ?
- na tydzień , dwa szpital rehabilitacyjny , dużo żarcia i zero wysiłku
- to nie trzeba amputować - zapytała Ania
- co ty , dziecko , zdrową nogę ?, to jak zapalenie płuc , to płuca trzeba wyciąć ? , no gdzie to żarcie
głodny jestem , trzy operacje od rana , to nie na białego człowieka , nawet śniadania nie jadłem , o trzech kawach i papierosach
- to nie zdrowo  palić - odezwała się Kasia - naprawdę nie zdrowo , w telewizji mówili
- masz rację dziecko , na głupotę ponoć nie ma lekarstwa - skomentował Sławomir , pani Leokadia wraz z Weroniką wnosili półmiski , Marysia nakrywała , do stołu , bardzo lubiła im pomagać
- no , nareszcie porządne żarcie - skończył właśnie bandażowanie i usztywnianie nogi - a to przedszkole skąd wytrzasnąłeś ?
- to są dzieci tych  państwa - zaczął
- a ja skończyłam drugą klasę i nie jestem w przedszkolu - zaczęła Kasia
- o przepraszam , obraziłem poważną damę - uśmiechnął się
- ten pan , sobie kpi , tatusiu powiedz coś
- ktooo ? , kto to jest dla ciebie ? - profesor zdziwionym gestem wskazał na prezesa
- tatuś - odezwał się cienki głosik
- no nie , każdemu mówię , że alkohol , to twój wróg , ale halucynacje , po takiej ilości ? , powtórz , kto to jest dla ciebie ?
- no tatuś , przecież mówię , a ty będziesz wujek , chcesz ? , ty jesteś jakiś ważny operator i doktor ,
to czego mówią profesor , przecież to w szkole , a ty w szkole nie uczysz , tylko leczysz , prawda ?

Rozdz III odc 8

- słucham
- cześć Zygmunt , co się stało ?
- masz chwilę ? , to przyjedź , człowieka boli  noga , stwierdzili gangrenę
- w którym miejscu ? - zapytał profesor - czy bolą palce u stóp ?
Salwanicki spojrzał na zdziwionego gościa
- tak , palce najbardziej i pięta - odparł
- szkoda , że nie stwierdzili jeszcze wyrostka i wścieklizny u siebie , co za banda niedouków
- to nie gangrena ? - zapytał prezes
- zwariowałeś ? , przy gangrenie nie boli noga , a już na pewno palce
- to co , wpadniesz ?
- czym ?
- samochodem , a co awaria ?
- jeszcze czego , o suchym pysku wypuścisz przyjaciela ?
- jasne , poślę Antoniego - odparł prezes - masz jutro wolne ?
- i pojutrze
- super , to pogadamy , mamy dużo do pogadania
- dobra czekam na tego twojego goryla - odparł Wojnarowski

- to nie gangrena ? - zapytał pan Jurek , wszyscy słyszeli rozmowę , bo było nastawione na głośnik
- słyszał pan - odparł Zygmunt - Kasiu , powiedz Antoniemu
- że po tego profesora ? , dobra , już biegnę
- to światowej sławy profesor - odparła Karolina
- czyli nogi nie trzeba ucinać ? - twarz Ani rozjaśniła się
- nie wiem , zaraz przyjedzie chirurg , na razie wiemy , że nie gangrena
- a co tu nasze narozrabiały ? - zapytała pani Stefania , pokazując na pobojowisko przy oknie salonu
- a , to - machnął obojętnie ręką - to Kasia zawadziła o nogę i pani Leokadii spadła taca , to potem się
posprząta , a zresztą - nacisnął dzwonek , w drzwiach stała Weronika - zróbcie kolację , będzie Sławek i państwo zostają i trzeba - tu pokazał na dywan . Dziewczyna błyskawicznie zrobiła porządek i wyszła .Stefania i Jerzy odetchnęli z ulgą , a więc nic nie trzeba płacić , ale .....
- a ile pan profesor , bo my w tej chwili
- w tej chwili , to zaproponuję lampkę koniaku , dobrze wam zrobi - Salwanicki sięgnął po kieliszki
Mocny , aromatyczny koniak błyskawicznie zadziałał na puste żołądki , zrobiło się błogo , skołatane
nerwy uspokoiły się nieco , a napięcie psychiczne nagromadzone od kilkunastu tygodni złagodniało .
- jeszcze lampkę ? - nie odmówili , poczuli lekki szumek , ale czujność została , wiadomo , problemy
nie znikną , ale przynajmniej na chwilę o nich nie myśleć , weszła Weronika
- z kolacją czekamy panie prezesie ?
- coś możecie już podać - odrzekł
- nie będziemy robili panu kłopotu
- w tym domu ja decyduję , nie goście , o kłopotach też , a teraz proszę opowiedzieć jak się państwu
pracuje i co z tym mieszkaniem , tylko prawdę
- dobrze , państwo Makowscy wyremontowali nam budynek , dali meble
- a co z dawnym lokum  ?- zapytał
- mieliśmy w szkole , ale nam wymówili , ja byłam nauczycielką
- dlaczego ? i co z tą pracą ?
- bo będą potrzebować na salę , a tu redukcja etatów - odpowiedziała
- i świetnie wam się pracuje teraz ? - zapytał , a w jego głosie odczuli zniecierpliwienie i ironię
Milczeli .
- bajeczka dla dzieci już była , a teraz poproszę dla mnie , prawdziwą wersję - powiedział dobitnie
- i tak pan nie uwierzy , nikt nam nie ...
- uwierzę , jeżeli powiecie prawdę
- powiedz mamusiu - wtrąciła się Karolina
Może pomógł alkohol , dawno nie pili , zaczęła opowiadać , o piekarni , placu , wymarzonym domu ,
fikcyjnych firmach w Rosji , a następnie długach , tyraniu męża po nocach w piekarni , a gdy już stanęli na nogi , to historia z tymi staruszkami , koniec z pracą w szkole i z mieszkaniem i gehenna u Makowskich
- mąż z gorączką czterdzieści stopni i zakrwawioną nogą musiał pracować , nie mieliśmy na leki ,
a nawet na chleb - kontynuowała
Salwanicki słuchał , nie przerywał , twarz jego wyrażała skupienie , był jakby nie obecny , zapanowała przerażająca cisza . Przerwało ją uderzenie dużego stojącego zegara .
- wszystko jasne - powiedział
- a tak , wtrąciła Karolina , mama oszukała staruszki i pan ....
- mama nikogo nie oszukała - odparł pan Zygmunt
- ja ich w ogóle nie znałam , skąd wzięli mój podpis na kwitach ?
- to wszystko proste , bardzo proste - powiedział - staruszki były  .....- właśnie przyjechał profesor -
pogadamy o tym później - wyszedł przywitać się
Obejrzał bardzo dokładnie nogę chorego , zbadał , dał jakiś zastrzyk i podłączył pod jakieś niewielkie
urządzenie , które przywiózł ze sobą , zajrzał w źrenice , dostrzegł minimalne opóźnienie ich reakcji
na światło .
- no , wszystko jasne - powiedział odłączając aparaturę
 

Rozdz III odc 7

     Ania zaczęła opowiadać o tym , jak na początku wszyscy byli bardzo mili , obiecywali , że będzie jak w rodzinie , załatwili tacie na tydzień sanatorium , a potem ........
Salwanicki słuchał , czasami zadał jakieś pytanie .
- powiedziałam swojej pani - kontynuowała - wydawała się miła - i opowiedziała , jak musiała wszystko odwołać , jeszcze dostała po buzi i głowa ją bolała , o naganie itd.
- dyrektora spili , że musieli go nieść do pokoju - dodała Karolina - że też nie ma kary na takich potworów
- będzie kara - powiedział niby spokojnie prezes , ale każdy wyraz dobitnie podkreślał jego znaczenie
- kiedy  ? - zapytała
- prędzej , niż się tego będą spodziewać - odparł , a Karolina przypomniała sobie jego wzrok i głos , gdy wymówiła ich nazwisko , nawet jego własna córka się wystraszyła , a ją ten wzrok sparaliżował ,
odrętwił , nigdy w życiu się tak nie bała .Spojrzała teraz w dobry , ale twardy jego wzrok
- wierzę panu - odparła
Na podwórku dał się słyszeć głos otwieranej bramy i warkot silnika . Potwierdziły to pojedyncze głosy pięknie wyczesanego owczarka podhalańskiego i niemieckiego . Psy , trenowane w szkole policyjnej nie ujadały , dawały tylko znać pojedynczym szczeknięciem . Po chwili w drzwiach wielkiego salonu pojawiła się pani Stefania z Jerzym prowadzonym przez barczystego Antoniego .
Zamarli , już w drodze przeczuwali coś złego , ale teraz widok rozbitych kawałków  , które musiały niedawno być pięknym samowarem , zniszczony perski dywan i porozbijane salaterki z kolorowego
kryształu dość jasno określał w ich oczach cel wizyty . Po co one tu przyszły - pomyślała - teraz znowu trzeba spłacać , mało tragedii , ale z czego ?, że ich puściła , chciała żeby coś zjadły i trochę
odetchnęły i masz , teraz już koniec . Każdy bogacz to łachudra , ma tyle pieniędzy , willa jak pałac
i wlec chorego człowieka .
- proszę , państwo usiądą - odezwał się gospodarz , myśli Jerzego podążały tym samym torem , przy pomocy Antoniego usiadł ciężko w fotelu i wykrztusił
- co wyście narobiły ?
Odpowiedziało mu ogólne zdziwienie
- a , bo co się stało , bardzo cię boli  tatusiu ? - zapytała Ania
- jak mogłyście tak nie uważać , z czego my teraz panu zapłacimy - odezwał się
- przepraszam , o czym państwo mówią ? - głos prezesa wyrażał zdziwienie , taksówka jest już zapłacona
- o tym , w  jakim celu ... - zaczęła pani Stefania , ale w tym czasie rozległ się metaliczny dźwięk
telefonu
-

Rozdz III odc 6

         Weronika z Antonim zabrali się do sprzątania
- później - powiedział i w tej chwili zadzwonił telefon .
- o , witaj Sławku , masz trochę czasu , żeby wpaść ? , sprawa pilna
- dzień dobry panie prezesie
- a to pan , panie Waldemarze , co tam ?
- hurtownie farmaceutyczne we Francji chcą trzydzieści procent upustu
- to hurtownie farmaceutyczne we Francji dostaną zero procent upustu - odparł dobitnie
- ale panie prezesie , oni zamówili dziesięć procent wszystkich dostaw i nasze nowe zamienniki
- bardzo dobrze , zanim ruszy nowa fabryka to kupią po normalnej cenie , proszę pamiętać , by im dawać zawsze na końcu , nawet jak zgodzą się na nasze warunki
- a te pięć procent , które dajemy wszystkim hurtowniom ?
- też im po znajomości nie damy , proszę dać im też do zrozumienia , że prawdopodobnie nie starczy dla nich Neurologiotonu nawet po normalnych cenach  i pamiętaj pan , lepiej wyciągnąć pieniądze od
Żyda , niż od Francuza , bo Żyd widzi interes , a Francuz tylko pieniądze , które musi dać .
- dzwonił agent w sprawie placu pod fabrykę , dziesięć tysięcy metrów za sześć milionów
- pięć możemy dać 
- nie zgodzi się
- to kupimy na wsi , albo w Chinach , przynajmniej bez podatku , za sześć to ja bez niego znajdę
- a jak się zgodzi ? - zapytał dyrektor handlowy
- to możesz pan załatwiać , ja tylko na koniec podpiszę , to wszystko ?
- nie , jeszcze wybór maszyn i wyposażenia laboratorium i ......
- i wybór szmaty do przecierania ampułek , drugiej do podłogi , pasty do podłogi , krawata i pasty do
butów dla dyrektora handlowego - w jego głosie słychać było wyraźne zniecierpliwienie i Waldemar
wiedział , że to ostatni dzwonek
- przepraszam , panie prezesie , oczywiście tym zajmie się profesor Porylski i dok..
- niech żyje inteligencja , jeszcze coś?
- dziękuję to wszystko
Prezes odłożył potężną słuchawkę na widełki .
- a jak zadzwonił ten , no , od cięcia , ten - Ania nie mogła znaleźć wyrazu
- chirurg , no właśnie w tym czasie - poprawiła Karolina
- to zadzwoni jeszcze raz
- a jak nie , to przecież ważny doktor , może nie zechce ? - powiedziała Ania
- wyście się nauczyli , że wszystkiego trzeba przypilnować , bo dorośli coś obiecają , a potem nie dotrzymują , że trzeba im po pięć razy powtarzać , by zaczęli w ogóle słuchać  , otóż przeczytajcie co
tu jest napisane - pokazał tabliczkę na biurku
- dr Zygmunt  Salwa... - zaczęła czytać Karolina
- no właśnie , dr przed nazwiskiem , nie zawsze  znaczy dureń , a teraz radzę zabrać się za tort , bo w przeciwnym razie zaraz - tu wziął do ręki kolorowe kryształowe naczynie - wyląduje on na waszej
głowie . Profesor zadzwoni na pewno , ale wy myjąc głowę po torcie , możecie tego nie usłyszeć -
a więc jaka decyzja ?
- to my już wolimy zjeść tego torta - odparły , a w czasie jedzenia blady uśmiech powrócił na ich twarze , słodkie rzeczy podobno poprawiają nastrój
- słuszna decyzja , tak będzie bezpieczniej , a teraz musicie sprowadzić tatusia , dam wam na taksówkę - wyjął z szuflady banknot stuzłotowy i podał Karolinie
- ale taksówka sama może ich przywieść , a my zjemy lody i może zadzwoni ten od cięcia - powiedziała Kasia - możecie zadzwonić
- nie mamy pieniędzy na karcie
- to dzwońcie z mojego - Kasia podała Karolinie najnowszy model  eleganckiego telefonu z dużym
wyświetlaczem - nakręcę wam numer
- mamo , bierz tatusia i przyjeżdżajcie , tylko koniecznie z tatusiem , posyłamy wam taksówkę
- jaką taksówkę , nie mam ani grosza , dziecko , co ty pleciesz ?
- taksówka jest zapłacona , macie tylko wsiąść i przyjechać , tatuś dojdzie ?
- dojdzie , ale dokąd , po co ?
- taksówkarz zna adres , a tu już wam pomożemy , szykujcie się , prędko - Karolina odłożyła słuchawkę , prezes nacisnął guzik
- zamówisz taksówkę , pojedziesz pod ten adres , pomożesz wsiąść człowiekowi i przywieziesz -
podał mu karteczkę
- to pan pamięta nasz adres ? - zapytała Ania
- tak , tego adresu nigdy nie zapomnę - każda sylaba , jak stal odbijała się dźwięcznie o ścianę